MrChoke.Org

Month: April 2012 (page 1 of 2)

ทำบัตรใหม่

บัตรคิว

หลังจากที่ทำกระเป๋าเงินหล่นหายบนรถ Taxi ก็ต้องมาไล่ทำบัตรต่างๆ ที่หายไปบัตรใบแรกคือบัตรประชาชน ก่อนหน้านี้เพิ่งทำบัตรประชนใหม่เมื่อเดือนสิงหาคมเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งทำก่อนน้ำท่วม ที่อเภอยิ้มบริเวณชั้นล่างของศูนย์การค้าเซียร์รังสิต ตอนนี้ยังปรับปรุงซ่อมแซมไม่เสร็จ เมื่อวานนี้เริ่มต้นด้วยการไปที่สำนักงานเทศบาลเมืองท่าโขลงซึ่งยู่ใกล้ที่สุดก่อน เมื่อไปถึงเจ้าหน้าที่บอกว่าต้องใช้คนรับรองที่เป็นคนในท้องที่มาด้วย เลยไปที่ที่ว่าการอำเภอคลองหลวง ไปบ่ายสองแล้วเจ้าหน้าที่บอกว่าคิวเต็มแล้วเรารับวันละ 120 คิวซึ่งมันเต็มตั้งแต่เปิดประตูอำเภอแล้วมั้งนะ เลยวางแผนมาใหม่เช้าวันนี้

วันนี้ไปถึงที่ว่าการอำเภอคลองหลวงตอน 10 โมงเช้าคิวเต็มเป็ยที่เรียบร้อย ก็ต่อรถไปเซียร์ พบว่าเขายังปรับปรุงไม่เสร็จ เลยลองค้นหาในแผนที่ดูที่ว่าการอำเภอที่ใกล้ๆ ดูในแผนที่แล้วมันระยะทางเท่าๆกันหมดเลย สิบกิโลกับสิบเอ็ดกิโล เลยกะจะไปที่ว่าการอำเภอธัญญะบุรี เรียก taxi. คันแรกไม่ไปคันที่สองก็รับไปแต่กลับแนะนำบอกว่าไปทำที่อบต. ใกล้ๆตรงคูคตก็ได้พี่เมียผมเพิ่งทำมาไม่ถึงสิบนาทีเสร็จแล้วพี่ เมียผมอยู่อุดรทำได้ อะไปก็ไป เข้าไปแม่งอยู่ในทุ่งนาตอนกลับจะกลับไงวะนี่ เข้าไปประชาสัมพันธ์บอกว่าที่นี่ต้องมีคนรับรอง ต้องไปที่อำเภอนะถึงไม่ต้องรับรอง ก็ทำให้รู้ที่นี่แหละ แนะนำที่ว่าการอำเภอรอบๆ และบอกว่าวันนี้ไม่ควรไปธัญญะบุรีนะเพราะรับปริญญารถติด ไปตรงลำลูกกาคลองเจ็ดก็ได้ ออกมายืนรอรถร้อนมากไม่มีวี่แววรถเลย โชคดีมีรถ taxi เข้ามาติดต่อที่สำนักงานพอดีตอนออมาเลยโบกไปที่ลำลูกกา

เข้ามาในที่ว่าการอำเภอลำลูกาป้ายหน้าประชาสัมพันธ์เขียนว่า “ทำบัตรประชาชนรอบเช้าเต็ม” เลยถามรอบบ่ายยังมีคิวได้คิว 16 เลยออกไปหาอะไรกินหน้าอำเภอ ก่อนออกไปก็จัดการถ่ายเอกสารพาสปอร์ตเอาไว้ให้เรียบร้อย กินข้าวเสร็จก็เข้ามานั่งรอในห้องแอร์เย็นๆ ให้สะบายใจ ตอนนี้กำลังเริ่มเรียกคิวแรกรอบบ่ายละ

ปล. เป็นการทำบัตรประชาชนใหม่ที่แพงจริงๆ

กำลังใจพิเศษ

ดีใจทุกครั้งที่โทรมานะ แต่วันนี้ Dtac ทำเสียอารมณ์ คุยกันไม่ถึงนาทีก็ตัด

บันทึกบนรถทัวร์

ครั้งแรกในชีวิต

ป้ายรถ

วันนี้ 20 เมษายน 2555 เป็นวันหนึ่งที่ผ่านเข้ามาเพิ่มประสบการณ์เพิ่มเลเวลของความอดทนได้เป็นอย่างดี หลังจากกลับจากทานอาหารกับเพื่อนๆ ถึงห้องประมาณ สี่ทุ่มกว่า นั่งดูทีวีประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ เผลอหลับไป ประมาณตี 1 พี่สาวโทรมาหาน้ำเสียงไม่ค่อยสู้ดีนักบอกว่าเตี่ยมีอาการหอบหนักขึ้น หมอจะเจาะใส่เครื่องช่วยหายใจ ให้ลงใต้วันนี้เลยได้ไหม ผมก็ยืนยันไปว่าคงออกเดินทางช่วงค่ำตามกำหนดการเดิม หลังจากวางสายพยายามนอนต่อแต่ไม่ยอมหลับ ลุกมาหาเที่ยวรถทั้งรถไฟและรถทัวร์ พอจะมีกำหนดการในใจว่าถ้ากลับเลยรถไฟเที่ยว 8 โมง ขึ้นที่บางซื่อนั่งรถตู้ NGV จากธรรมศาสตร์ รังสิต ไปลง MRT นั่งต่อไปบางซื่อ ถ้าไม่ทันหรือเต็มก็มีรถทัวร์วิ่งอยู่เป็นช่วงๆ นั่งจนเช้าก็ตัดสินใจอาบน้ำแต่งตัวจัดกระเป๋า ออกไปให้ทันรถตู้เที่ยวแรก ก่อนขึ้นรถตู้แวะกดเงินเผื่อเหตุฉุกเฉินหนึ่งหมื่นบาท รวมเดิมอีกสองพัน ก็คงพอใช้จ่ายได้ ไปถึงปรากฎว่ารถไฟเต็ม อีกขบวนก็บ่ายโมงเลยตัดสินใจไปเรียก taxi ที่รอคิวอยู่ข้างๆ สถานีรถไฟนั่นเอง ผมจำไม่ได้แม้กระทั่งสีรถ จำได้อย่างเดียวคือเบาะหลังขาดเป็นทางยาวมาก ก่อนถึงสายใต้ผมเอากระเป๋าออกมานับเงินย่อยได้ 140 บาทดูมิเตอร์แล้วอาจจะไม่พอเลยบอกว่าถ้าเจอ seven แวะให้แลกเงินด้วยแต่ไม่ทันละรถเลี้ยวเข้าสายใต้ มิเตอร์ 129 บาทเงินย่อยพอจ่ายผมนับใบละยี่สิบส่งให้ 120 เหรียญสิบอีกสองเหรียญด้วยความเบลอ แต่คนขับก็คืนให้ผมมานะ ส่วนกระเป๋าเงินวางไว้บนตัก เปิดประตูรถหอบของออกไป เสียงเพลงชาติดังพอดีก็ยืนตรง check-in จนเสร็จไม่เฉลียวใจเลยสักนิด

Continue reading

25550419-233740.jpg

สถานที่หลากหลายที่เคยเดินทางไปเยือน บ่อยบ้างน้อยบ้าง บางที่มันมีอะไรบางอย่างที่ สร้างความคุ้นเคยเหมือนเคยอยู่เคยสัมผัส …

สนามเด็กเล่น

maliwan & ratree

เครื่อง maliwan & ratree by อ.ฉัตรชัย

เมื่อวานได้มีการคุยเรื่องความหลังครั้งก่อนกันใน facebook โดยอาจารย์ฉัตรชัย แห่งวิศวะกรรมคอมพิวเตอร์ ม.อ. หาดใหญ่ ได้โพสรูปเครื่อง server แห่งตำนาน maliwan.psu.ac.th กับ ratree.psu.ac.th สำหรับผมแล้วเครื่อง maliwan (มะลิวัลล์) ถือเป็นแหล่งความรู้ที่หาไม่ได้จากห้องเรียนจริงๆ จากความคิดเห็นที่โพสกันในรูปนั้นทำให้รู้ว่าหลายคนได้รับความรู้และประโยชน์จากเครื่องสองเครื่องนี้จำนวนไม่น้อย

จากรูปนี้ทำให้แต่ละคนอดที่จะเล่าความหลังเกี่ยวกับประสบการณ์ที่มีต่อมันไม่ได้ ผมเองก็มีความหลังกับ maliwan ตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ เพราะที่นี่คือที่ที่วิเศษสุดสำหรับผมแล้วละ มันเป็นเปรียบเสมือน social network ของสมัยนั้นนักศึกษาทั้งมหาลัยใช้ maliwan เป็น mail server ที่สามารถเข้าไปอ่านเมลจากโปรแกรม pine แรกๆ มันยังไม่มี webmail ให้ใช้งาน แต่บางคนก็ใช้ Pegasus mail ซึ่งเป็น client บน Windows 3.11 network ที่ run อยู่บน Netware นอกจากเมลแล้ว ยังมี talk ทั้งคุยกันเองในมหาลัย หรือ จะ finger ออกไป มหาลัยต่างๆ สมัยนั้นส่วนใหญ่จะมี server ให้นักศึกษาใช้กัน เราก็ finger ไปดูแล้วก็เรียก talk กันไป นอกจาก talk ก็ยังมี write ส่งข้อความหากันไปหากันมาสนุกสนาน และมี twrite เด็ก KMITT หรือ KMITNB นี่แหละเขียนไว้ ก็เอามาเล่นกัน twrite มันสามารถส่งข้อความเป็นภาพ ascii ขนาดใหญ่เป็นตัวอักษรภาษาไทยไปให้เพื่อน ก็สนุกไปอีกแบบแต่หน้าจอจะเต็มไปด้วยข้อความจาก twrite บางคนอาจจะฉุนได้ และอีกอย่างที่สมัยนั้นฮิตกันมากคือ การประดิษฐ์ภาพหลากสีสันสวยงามด้วย ASCII  Code ยอมรับจริงๆ ว่าขยันกันมาก เป็นรูปตัวการ์ตูนบ้าง ดอกไม้ หัวใจ สารพัด แล้วก็ส่งขึ้นไปแสดงบนหน้าจอเพื่อนๆ หรือ สาวๆ เป้าหมายที่เล็งไว้ นึกถึงแล้วมันสนุกจริงๆ สนุกกว่า facebook สมัยนี้อีก Continue reading

Olderposts

Copyright © 2016 MrChoke.Org

Theme by Anders NorenUp ↑