ประชาธิปไตยบนกองเพลิง

ฤา ประชาธิปไตย คือไฟกล้า
โหม ท่วมหล้า ปกฟ้า นภาสวรรค์
โหม กรุงเทพฯ เมืองฟ้า นภาวรรณ
โหม เขตขันธ์ เหยียบใจไทย ไม่เหลือดี

ฤา เราข้าม สิ่งควร มองผองไทยนั้น
โหม ห่ำหั่น ความเกลียด ที่เสียดสี
โหม เข้าไป จนใจเบียด เครียดล้นปรี่
โหม วิธี อันป่าเถื่อน เหมือนพนา

ฤา กลียุค ทุกข์เข็ญ ของไทยชาติ
โหม วิปลาส สาดกระเซ็น เห็นควันหนา
โหม รุก ปลุกปั่น ทั้งพารา
โหม วิญญา ดาวดิ้น สิ้นกองเพลิง..
20 May ’10
ศุภโชค
“ไทยย่ำยี ราวีบ้าน หักหาญกัน”

ปล. มันไม่ครบจบไม่ลง….