MrChoke.Org

Month: March 2005 (page 1 of 2)

ความพึงพอใจ….

“อะไรๆ ก็ดูดีไปหมด” เคยรู้สึกกันบ้างไหมครับ..

ความพึงพอใจดูเหมือนจะใช้ได้กับทุกเรื่องที่อยู่รอบตัวเราได้ดีทีเดียว
ถ้าถูกใจเราสามารถตัดสินใจ หรือจัดการกับสิ่งนั้นได้แบบไม่ลังเลใจ
ดูง่ายไปหมด แต่กับสิ่งที่ไม่ต้องการหรือไม่ชอบ ต่อให้ดีแค่ไหนมันก็แค่นั้น
มันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่มันก็ยังไงๆ อยู่นะถ้าบังเอิญว่าสิ่งที่คนอื่นไม่ปราถนาเป็นตัวเราละ
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะครับแค่ยกตัวอย่าง..

ดูๆ แล้วมันก็เหมือนหนังน้ำเน่า (ไปว่าหนังอีก) ชีวิตจริงๆ มันโคตรเน่ากว่าอีก :-)
อย่างผมชอบแมว เวลาเจอแมวก็น่ารักไปซะหมดทุกตัว แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า
ทำไมคนชอบหมาถึงมองหมาน่ารัก? พอมีเวลาคิดก็เข้าใจนะว่าคงเหมือนเรา :-P
หมาๆ แมวๆ ก็แค่ชอบไม่ชอบ แต่คนสิ เกลียด กับ ไม่เกลียดมันต่างกันเยอะ คุณๆ ว่าไหม ?
คนที่เรามองข้ามมักทำอะไรไม่ได้เรื่อง คนที่เราไม่ถูกชะตามันทำอะไรก็ขัดใจไปหมด ผมว่า
ถ้าใครไม่มีคนที่ไม่ชอบเลยเป็นบุญจริงๆ :-) แต่สำหรับตัวเองทำดีที่สุดแล้วถึงใครจะมองยังไง
ก็แล้วแต่ละกันอธิบายไปก็ไม่เข้าหูเขาหรอก !

พี่น้องสามชาตื

เมื่อวานหลังเลิกเรียนก็นัดกันไปเที่ยวดูสินค้า IT ที่ Low Yet ออกเสียงว่า เหลาเหย่ ชวนลาวไปด้วย เวียตนามสองจิตสองใจ
ลาวเคยไปก็สบายหน่อยลาวนำครับ พอไปขึ้น MonoRail เดินไปได้สักพักเวียดนามวิ่งตามมาขอไปด้วย หลายคนเริ่มสนุก สามชาติ 7 คน นั่งรถ Mono Rail 1.6RM ก็ประมาณ 16 บาท ก็เดินดูไม่ได้ซื้ออะไรเพราะราคาพอๆ กับบ้านเรา เดินสักพัก ลาวหาย เอ.. ไปไหน.. เดินๆๆ สักพัก เวียดนามหลาย วงแตก ฮ่าๆ เลยกลับแต่พี่ไทยสองคน รถคอนกลับแน่นมากๆ รอบแรกไม่ทันได้แต่ยืนดู รอบสองเกือบแล้วครับโดนประตูหนีบกระเดนออกมาใจหายหมด.. รอบสาม ไม่ยอมละยืนขวางประตูมันซะเลย ฮ่าๆ รถ MonoRail มีแค่สองตอนครับ เป็นรถสั้นๆ กลับมาโรงแรมซื้อข้าวที่ Jusco สองกล่องประมาณ 50 บาท นอนอ่านหนังสือสักพักหลับซะ ตื่นสายอดกินข้าวอีก :-)~

เสียงจากมาเลย์

ไม่ได้เล่น net สักเท่าไหร่เลยมาเข้า class เรียนหนังสืออยู่ที่ มาเลย์ฟังภาษา อังกฤษหูห้อยเลยเศร้า…
เรียน 8.30 เลิก 16.00 แล้วฟังบรรยายแลกเปลี่ยนเลิก 18.00 กลับไปนอนเลยเหนื่อย.. วันแรกเค้าพาไปเลี้ยงซะหรูเลย กินข้าวบน KL Tower มองลงมากลางคืนสวยมากๆ บ้านเมืองเค้าเรียบร้อยดี ตำรวจไม่ค่อยเห็นเลยตามถนน เห็นสะพาน ถนนเค้าแล้วแข็งแรงมั่นคงถึงหิน ถึงปูนดี ไม่เหมือนบ้านเราดูบอบบางยังไงไม่รู้ กินกันเยอะนัก… ไปก่อนครับแล้วค่อยพบกันใหม่

จิตระแวง…

อยู่เมืองหนาวกลับกลัวความหนาวน้อยกว่าไฟฟ้าสถิตย์เสียอีก ไม่กล้าจับพวกโลหะ ลูกปิดประตูเนี๊ยะต้องหาถุงสวมมือก่อนเปิดประตู เดินเฉี่ยวกันสดุ้งโหยง.. (ช่วงนี้เลยรักเกียจพี่ดำธรชั่วคราว) โดนบ่อยก็มือต่อมือครับส่งของให้กันถึงกับสดุ้ง .. จับเก้าอี้ขนาดมีผ้าคลุมอยู่นะนั้นยังโดน เข้าลิฟต์ ราวเป็นเหล็กก้นไปเฉี่ยวเสียวไปเลย ฮ่าๆ …กลายเป็นโรคจิตไปแล้วช่วงนี้ไม่กล้าจะจับอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า .. เอ…แต่มือสาวๆ ไม่ยักกะเป็นอะไรแฮะ!

สุดยอดชาตินิยม..

วันนี้วันแรกนั่งฟังสัมนา คนจีนทั้งหมดที่ขึ้นพูดพูดจีนหมดเลยอะ slides ก็จีนโอ้วพระเจ้า ต้องเสียบหูฟังตลอด.. คนดำเนินรายการก็จีนตลอดงาน.. บ้านเรามีงานที่ต้องพูดอังกฤษกันใหญ่ ฮ่า ๆ น่าเอาแบบบ้างเน๊อะ…

อาหารจีนนี่ทำไมมันจืดจังหว่า.. เราว่ากินไม่เลิอกแล้วนายังยอมแพ้เลยเนี๊ยะ

Olderposts

Copyright © 2016 MrChoke.Org

Theme by Anders NorenUp ↑