การเดินอยู่บนเส้นทางเส้นทางหนึ่ง ซึ่งเคยเป็นทั้งความจริง และ ความฝัน เราเดินบนปัจจุบันคือความจริง ส่วนข้างหน้าเราวาดฝันไว้ มีใครบางคนบอกว่าเขาไม่สนใจว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไร เขาขอแค่วันนี้ให้ดีที่สุด มันก็จริง แต่ผมเห็นคนคนนั้นกำลังทำร้ายตัวเองในวันนี้ ทำร้ายตัวเองด้วยทิฐิ การเอาชนะ ศักดิ์ศรี จนลืมตัวไป เอาความโกรธ ความหลงมาปิดกั้นความดีงาม ปิดกันโอกาส ถามว่าเขารู้ไหม เขารู้แต่สถานะการคนอื่นมองอีกแบบ คนอื่นมองว่าเล็กน้อยแต่สำหรับเขามันยิ่งใหญ่นัก เขาถอยไม่ได้ เขาแพ้ไม่ได้ จริงๆแล้วเขากำลังแพ้…

สำหรับผมแล้วคงได้แค่มองห่างๆ เอาใจช่วยให้ความมืดมนที่ปิดกั้นใจและตาให้จางในเร็ววัน ยืนที่เดิมมองด้วยความห่วงใย มันคงมีสักวันที่เวลาจะให้โอกาสผมบ้าง ผมเชื่อในความดี และความมั่นคง ผมจะเจ็บอีกไม่นาน….