เอ.. สงสัยตัวเองตั้งแต่หัวข้อแล้วทำใมต้องเอาทุกข์ขึ้นก่อนด้วย ?

วันก่อนระหว่างที่ผมเดินเข้า sci park ที่ทำงานตอนเช้าตามปกติ ได้ยินเสียงพระท่านทางวิทยุแห่งประเทศไทยจับใจความได้คือท่านพูดเรื่องความทุกข์กับความสุข ท่านว่า คนเราที่เกิดมาอยู่บนความสบาย มีคนเอาอกใจตามใจตั้งแต่เล็ก พบแต่ความสุข ครั้นได้รับความทุกข์เพียงน้อยนิดก็จะทำให้รู้สึกว่าความทุกข์นั้นยิ่งใหญ่นักหนา แต่สำหรับคนที่เกิดมาต้องดิ้นรนมีความทุกข์บ้างสุขบ้างเมื่อครั้นได้รับความสุขเพียงน้อยนิดก็รู้สึกว่าเป็นความสุขอันใหญ่หลวงเหมือนกัน

ฟังแล้วก็มองดูตัวเองเหมือนกันชีวิตเราก็ใช่จะสุข หรือทุกข์มากมายอะไรนักเป็นคนธรรมดาชนชั้นกลางค่อนไปทางล่างนิดๆ ความสุขพอประมาณ ความทุกข์พอหอมปากหอมคอ ก็ยังดีที่ไม่ทุกข์มาก สุขมาก

สำหรับวันนี้ก็คงเป็นช่วงจังหวะ แห่งทุกข์ที่กำลังรอความสุขที่น้อยนิดแต่ยิ่งใหญ่ก็เป็นได้