MrChoke.Org

บทสรุป..

จริงๆ แล้วตั้งใจไว้ว่าว่างๆ ค่อยมาสรุปภาคสาม ให้จบ แต่เปลี่ยนใจวันนี้ให้มันจบซะเลยปล่อยไว้นอนไม่ได้ปิดซักที…หลายคนขี้เกียจอ่านเพราะมันยาว..ไม่เป็นไรครับผมไว้อ่านเวลาโตขึ้นกว่านิยามความคิดอาจจะเปลี่ยนไปอีกก็ได้

บทสรุป

ความรักในมุมมองของผมผมขอสรุปตามเนื้อหาและสิ่งที่ผมเจอมามันอาจจะไม่ครอบคลุมนักแต่มันคือมุมมองๆ หนึ่งนะครับ ผมขอสรุปเป็นข้อๆ ดังนี้ครับ

ความรักคือความพึงพอใจ คำนี้ทำให้ผมนึกถึงคำว่า คุณภาพ สมัยเรียนคุณภาพมันมันมีระดับไม่เท่ากันในแต่ละคน กลุ่มคน หรือ สังคม ดังนั้นเวลาจะซื้อของมาชิ้นหนึ่งเรารู้สึกว่ามันมีคุณภาพเราพอใจมาก แต่ถ้าให้อีกคนมองอาจไม่มีคุณภาพก็ได้ เหมือนกับความรักเลยนะผมเลยยกให้ข้อนี้มาเป็นอันดับแรก ความรักที่แท้จริงคือความพึงพอใจของคนสองคน…

ความรักคือความเข้าใจ เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก "รักอย่างเดียวมันไม่พอ" ความรักไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่งดีขึ้นถ้าเราไม่เข้าใจซึ่งกันแหละกัน ความรักไม่ใช่การปรับตัวเข้าหากันในมุมมองผม แต่ความรักคือการยอมรับในพฤติกรรมของคนที่คนรักได้หรือไม่ต่างหาก เพราะนั้นคือตัวตนที่แท้จริงของเขา การเปลี่ยนตัวเองไม่ใช่ทางออกสำหรับความรัก แต่ทั้งนี้ก็ต้องดูด้วยนะครับถ้าเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีมันเป็นอะไรที่น่ายกย่องเหมือนกัน… ดังนั้นก่อนจะตกลงปรงใจหรือก่อนจะเรียกมันว่าความรัก คนต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนว่า สิ่งที่เขาทำให้เราไม่สบายใจในวันนี้ถ้าเขายังทำแบบนี้ไปอีกสัก 5 ปี 10 ปี หรือ 20 ปี ณ ตอนนั้นเรายังจะรับได้ไหม.. แล้วสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ในเวลาเดียวกันเขาจะรับเราได้ไหม…เพราะอะไรๆ ณ เวลาที่แรกรักกันนั้นมันสามารถมองข้าม และให้อภัยได้เสมอ…

ความรักคือการให้อภัย เรื่องราวระหว่างคนสองคนมันคือการเดินบนเส้นทางที่ต้องการเหตุผล ความคิดเห็น และ การกระทำ แต่สิ่งเหล่านี้อาจไม่ลงรอย หรือ ไม่เหมือนกันบ้าง ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงเรื่องราวใหญ่โตก็ได้.. มันมีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใครออกใคร ดังนั้นเวลาเกิดปัญหาสิ่งที่ดีที่สุดคือเหตุผล ความจริง และ การให้อภัย แต่ก็ต้องให้เกิดซ้ำน้อยที่สุดนะครับ การทำผิดครั้งแล้วครั้งเล่า มันไม่ดีแน่นอน การอธิบายความจริงซ้ำแล้วซ้ำเล่าย่อมทำให้ฝ่ายที่คอยอธิบายรู้สึกน้อยใจได้เหมือนมันเหมือนกับการไม่ไว้ใจอย่างหนึ่ง การให้อภัยมันเหมือนกับการบอกคนที่เรารักว่า ฉันไว้ใจเธอนะ ฉันไว้ใจว่าต่อไปมันคงไม่เกิดขึ้นอีก ฉันไว้ใจว่าครั้งนี้เธอไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น

ความรักคือความซื่อสัตย์ ความรักไม่ใช่การแสดงละคร ต่อหน้าและลับหลังเราเคยบอกว่ารักแบบไหนมันควรจะเหมือนกันตลอด หลายคนพยายามแสดงให้อีกฝ่ายหนึ่งเห็นว่า ฉันเป็นคนดีของเธอนะ ฉันทำให้เธอได้ทุกอย่าง แต่เมื่อลับหลังกลับทำกับคนอื่นเหมือนกัน…คนรักกันมันไม่จำเป็นต้องดีเลิศเลอที่สุด คนรักกันต้องเสมอต้นเสมอปลาย ทั้งการกระทำและความคิด การแสดงออกว่ารักมากมาย แต่ความคิดไม่ได้อยู่ที่จุดเดียวกันมันยากที่จะเป็นความรักที่แท้จริงขึ้นมาได้ ดังนั้นความซื่อสัตย์ต่อตัวเอง และ ต่อคนที่คุณรัก และ รักคุณเป็นดีที่สุด (ไม่ใช่ความโง่นะ)

คงสรุปแค่นี้แล้วกันครับ แต่ขอทิ้งท้ายด้วยสิ่งที่มีผลทางลบต่อความรักกันอีกสักนิด

การเรียกร้อง การเรียกร้องขอสิ่งต่างๆ ไม่ได้ทำให้เขารักเรามากขึ้นรังแต่จะสร้างความแตกร้าวได้ง่ายขึ้น แม้กระทั่งการร้องขอความรัก… สิ่งต่างๆ ที่เรากระทำควรหลีกเลี่ยงการหวังผลตอบแทนเพราะมันจะทำลายความรู้สึกของเราเอง…

การแก้แค้น (เสมอภาค) ความคิดที่ว่าเราสองคนเสมอภาคเธอทำได้ฉันก็ทำได้เป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยเช่นกันในคู่รัก ความรักมันไม่มีผู้แพ้ผู้ชนะอยู่แล้ว ดังนั้นจงทบทวนและคิดให้ดีว่ารักเพื่ออะไรเพื่อชัยชนะหรือเปล่า?

– หลุ่มหลง (ความใคร่) เมื่อแรกรัก แยกแยะไม่ออกระหว่างความรักและความใคร่ เมื่อเวลาผ่านไปจะเริ่มเช้าใจว่าสิ่งที่มำให้เขาอยู่กับเราได้มันไม่ใช่ความรัก มันคือความใคร่ และมันก็ทิ้งรอยแผล และคำว่าสายไปไว้เสมอ

– ความโลเล อันนี้ก็ตรงข้ามกับความซื่อสัตย์รักนิรันดิ์เกิดขึ้นไม่ได้ถ้าใจเราโลเล…

จบบริบูรณ์

Categories: Uncategorized

ปิด หรือ ย้าย.. » « หางหมูกำลังห้อย…

2 Comments

  1. หง่ะ….งง

  2. ประสบการณ์ จะทำให้อนาคตดีขึ้น อยู่เพื่ออนาคตที่คุณวาด และขอให้มันเป็นดังที่คุณหวัง อย่าทำให้คนที่ทำให้ชีวิตคุณเกือบพัง ต้องรับบาปกรรมจากการกระทำของเค้าอีกเลย

Leave a Reply

Copyright © 2016 MrChoke.Org

Theme by Anders NorenUp ↑